Doğurdukları çocukları bir oyun hamuru gibi gören her ebeveyin günün birinde bir kez doğurmamayı dilerdi belki de ama benim annem yüzlerce kez dilemiştir.
...iyi de affa değer olanı zaten herkes af eder. Asıl af, affa layık olmayanı da affetmek değil mi? Tıpkı vicdan gibi. Onu kaybetmeye en fazla hakkımız olduğu anda koruyabildiğimiz şey değil miydi vicdan?
Ölüm o kadar güçlü değildir, unutulmak yamandır.
Asıl ölüm unutulmaktır .
unutulmak da ölmektir.
Hayat birkaç hatıradır.
Hayat ölümün başlangıcıdır.
İnsan açıldıkça yaşıyor demektir...