Denilir ki, insanın terbiyesi musibet anında ortaya çıkar. Vefalı olup olmadığımız da zor şartlarda, zor zamanlarda kendini belli eder. Üzerimizde hakkı ve hukuku olan insanların zor zamanlarında, onların yanında mıyız, yoksa başka bir yerde mi?
Az biraz mesafe aldığımızda, bizde emeği olanları görmezlikten geliyor muyuz?
İşte: doğduğum vakit dünya, dört buçuk milyar yaşındaydı. Geldim, gidiyorum, dünyanın yaşını hala dört buçuk milyar olarak kayıtlara geçiriyorlar.
Bu kadar basit!...
Allah dilerse her şey olur, ona kuşku yok. Fakat Allah'ın dilediği, emrettiği hayat yaşanmadıkça, Allah'ın hükmü insanlar arasında yürürlüğe girmez. İnsanı o hayat tarzını yaşamaktan Allah mahrum etmiyor, o kendi kendini mahrum kılıyor. Çünkü Allah, dinini tamamlamıştır. Fakat o din yaşanmadıkça onun yeryüzünde yürürlüğe girmesi adetullahtan değildir.