Yıldızlar gökyüzüne çivilerle çakılmış gibi. Yıldızlarda gökyüzüne âşık belki. Evlerden dışarı doluşan kısık ışık, sokaklara alışık; Aksaray sırtları, Kumkapı, Samatya'nın yalnız çocuk parkları; ırmaklara özeniyormuş ara yollardan caddelere akan keder. Sevmiyormuş üzerine düşen trafik ışıklarını. Gece. Gündüzleri kuş seslerince taş şıkırtıları olur kahvede. Şimdi fısıltı yok. Tenha köşelerine dalga dalga sinen polis radyosu çalar gündüzleri. Masalar boş şimdi. Sandalyeler ters çevrili. Yerlerde kuşların yem sandığı talaş kırıntıları...