Siyasi meclisler, yeryüzünde zekâ fışkırmasınin en az hissedildiği yerlerdir.Buralarda,zamana ve mekana uygun belagatli sözlerden ve vatan yerine partiler için yerine getirilen görevlerden başka hiçbir şey kale alınmaz.1848 de Lamartine'in,1871 de Thiers'in hürmetle anılması,ivedi ve mutlaka yerine getirilmesi gereken menfaatlerin teşvikiyle gerçekleşmişti.Tehlike artık gectiginde ise meclis dünyası,duyduğu şükrani ve korkuyu aynı anda unutuvermisti