“Dilimin bağı sana bakarken çözülüyor, çözülürken bin kere söylüyorum. Taşıdığım yüklendiğim tuğlalar kadar ağır, düşündüğüm ama yazamadığım mektuplar kadar çok; onlar kadar ağır, onlar gibi kızıl, seviyorum… Yoruldukça seviniyorum sana olan yolum kısalıyor diye. Beni sana yaklaştıran eziyeti öpüp başıma koyuyorum. Seni seviyorum…”