Devlet insanları altmış beş yaşından sonra ölecek diye emekliye ayırıyor ama insanlar altmış beş yaşından sonra bile yüz yirmi aylık borca imza atabiliyorlar. Yüz yirmi ay!
... on dokuz yaşındaki çocukların on dokuz sene boyunca ödeyemeyecekleri borçlara imza atmaları ve en vahim olarak bunun bir sıkıntı gibi hissedilmiyor oluşu büyük, çok büyük bir afettir.
"Tüketme kültürü" diye bir hastalık peyda oldu. Varsa paran, çabuk tüketmelisin yoksa o para seni öldürecek. Yoksa yine harca. Peki, sonra? Sonrasına sonra bakılacak.