Uykusuz ve acı dolu gecelerimi; ıslak yağmuru, soğuk esintiyi, kararsız iç çekişlerimi, boş kalabalığı, manasız bakışları, benden daha canlı olan ağaç dalları, dar sokakları... evimin sıcak bir köşesinde otururken, tek bir şarkıyla hissetmek çok acımasızcaydı. İnsanlar acılarına bu kadar sadık olmamalıydı. Anılar bu kadar sığınmamalıydı geceye.