"Tebrizli'nin GÜNEŞ'i canım Şems’ten sonra en bi sevdiğim İbnü'l Arabi'dir. Onun kelamların da beni kendine çeken şey, ademoğlunu bilgiyle değil, hâl ile buluşturması. Bu eseri de evvela yıldızlardan bahsediyormuş gibi görünse de, aslında ademoğlunun iç alemine, hikmete ve manaya dair kapılar aralıyor ve bol bol tefekkür ettiriyor. Satır aralarında da tevhidi ve ademoğlunun Güzel Mevlam ile olan bağını hatırlatan nükteler var. Benim nezim de ŞEMS AŞK dilidir, İbnü'i Arabi'de hikmet dilidir...