Kitap, ABD'nin gelişmemiş ya da gelişmekte olan ülkelere inanılmaz büyük borçlar vererek yol, elektrik, enerji gibi altyapı sistemlerini yapmasını ve bu ülkeler borçlarını ödeyemeyince BM'de kendi çıkarları için kararlar aldırırken oy vermeye, o ülkede imtiyaz istemeye, yani kendileri lehine kararlar almaya zorlayacak "Ekonomik Tetikçilik" sisteminin eski bir üyesinin itiraflarını barındırıyor. Daha kötüsü, bu altyapı faaliyetleri yine Amerika'lı şirketler tarafından yapılıyor. Parayı veren o ülkeler, her türlü kazançlı çıkan Amerika. Bu yolla Endonezya, Ekvador, Panama ve Suudi Arabistan'daki başarılı, İran ve Irak'taki başarısız Ekonomik Tetikçilik örnekleri veriliyor.
Türkiye'de akıl tutulması yaşadığımız, yetkililer bunu hangi mantıkla yapıyorlar, izin veriyorlar dediğimiz birçok olay var. İsmini bilmediğimiz, bilemediğimiz için de komplo teorilerine evrilen ülkeyi satma olayı, bu kitabı okuduktan sonra daha da anlamlı ve somut veri haline geliyor. Mesela, daha yakınlarda felaket yaşanmış Erzurum İliç'teki altın arama olayı. Kendi ülkemiz kaynaklarıyla çıkarmak ve daha fazla kar etmek varken, Kanada'lı şirkete, kendimize cüzi fayda sağlatarak bu arama işini neden verdik? Akla gelen ilk şey, Türkiye'deki üst düzey şirketlerin yöneticilerinin ve siyasetçilerin cebi doldurularak o ihale alınmış olması. Bu kitabı okuduktan sonra akla başka bir soru geliyor. Acaba, daha önce imzalanmış ve borç yükü altına girdiğimiz hangi altyapı anlaşmasında sonra, bu tavizi vermek zorunda kaldık ve o altın arama faaliyeti yok pahasına Kanada'lı şirkete verilmek zorunda kalındı?
Kitabı, başka kitapları okumadığım hızda okudum ve bitirdim. Bilgi açısından çok doyurucuydu, fakat kitap ilerledikçe yazarın günah çıkarma seansları arttı. Kitap nerdeyse yarısında kendisiyle savaşından
