Ömrümde bu kadar zaman kederli, hüzünlü, sıkıntılı ve asi olduğum günler geçmemişti. Yalnız kalacak bir arşın yer bulabilsem, hatta mezar olsa sükunla uzanacak ve onu nihayet ödeyecektim.
Her halde karşılıklı birbirimizi çekiyorduk ve karşılıklı her tesadüf birbirimize karşı kuvetli kalabilmek için derin bir gayret sarf etmeye mecbur oluyorduk.
Başıma çok ağır bir darbe yemiş gibiydim. Hızla kendimi toplamak lazımdı. Bütün manasını anlayamadığm bir kırıklık ıstırabı arasında en evvel izzeti nefsimi kurtarmak lazımdı.