Çocuğun yaşadığı bu çelişki ile hayatta kalabilmeye devam edebilmesi için bir algı değişikliği yapması gerekmektedir , tam bu noktada idealizasyon devreye girer ."Annesi terk etmeyecek kadar iyi ve ideal bir annedir aslında ama o yaramazlık yapmıştır,kötü çocuk olan kendisidir." Böylece çocuklar ebeveynlerinin davranışlarını kendi içlerinde mazur gösterebilmek için her türlü durumun sorumluluğunu üstlerine alırlar ..
İdealize etmek meşrulaştırmak demektir..Çocuk annesinin gidişini meşrulaştırmak için suçu kendisinde aramaktadır.Annesinin onu terk edip gidebileceğine inanmak bir çocuk için dayanılmayacak kadar acı verici olabilir .Böyle bir anneye sahip olmasıda hayatla bağdaşmaz ,çünkü annesi eğer o kadar kötü bir anneyse onu bu dünyada kim sevip kollayacak .Kendi annesi bile onu sevilmeye layık bulmadıysa onu kim sevecektir ?