Herakles'in Bağları -Jasmine Mas1000Kitap
Acının yokluğunu neredeyse fark etmedim çünkü hayatta hiçbir şey Alexis'e duyduğum karşılıksız aşkın ıstırabıyla kıyaslanamazdı.
Cenneti yerinden oynatamazsam,cehennemi ayağa kaldırırım.
Herakles Ölüm Meclisi'nin avına katılmak için geri dönüyor. Bir yandan Augustus ve Kharon'a yaptıkları olaydan dolayı kızgın bir yandan ise Patro ve Akhilleus ile uğraşmak durumunda kalıyor. İlk kitaba göre bu kitapta Herakles'i daha güçlü bir şekilde okuyoruz. Ve kitapta fantastik öğelerin yanı sıra daha çok reverse harem ve romantsy olarak daha çok ağırlık verilmiş. Benim şahsen hoşuma gitti ve severek okudum kitabı. Akıcı bir şekilde ilerledi ve bazı yerlerinde çok heyecanlı sahneler vardı. Özellikle Herakles'in 12 görevi tamamlamak için harcadığı çaba çok iyiydi. Bir yandan ise yeraltından kaçan Medusa'dan dolayı Olimposlulardan bazıları korkuyor ve paniğe kapılıyorlar. Medusa ile ilgili gerçeği de sonlarda öğreniyoruz ve Herakles'in yaptığı şey beni iyi anlamda şaşırttı. Bu kitapta en çok sevdiğim olaylardan biri de Augustus ve Kharon'un Herakles'i kazanmak için gösterdikleri çabaydı. Aynı zamanda Nyx evcil hayvanın da Herakles'in yanında olup koruması güzeldi. Patro ve Akhilleus beni okurken heyecanlandıran çiftlerden bir diğeriydi.Aralarında olan tutku ve dinamik çok iyi. Hades ve Persophene'nin kızları Herakles'in yanında olup onu desteklemeleri güzeldi. Son sahnede anladığım kadarıyla diğer kitapta bir reverse harem daha çiftimiz olacak ve onları okumak için çok heyecanlıyım. Evreni karışık olmayan ve kolay okunan bir fantastik seri benim için. Eğer reverse harem de okurken rahatsız etmiyorsa tavsiye edebileceğim bir kitap. Ben Yunan mitolojisi ile ilgili kitaplar okumayı sevdiğim için bu seriyi keyifle okudum. Üçüncü kitabı heyecanla bekliyorum. Fantastik anlamda biraz
Selammm. Serinin 2. Kitabıyla geldim. Alexis ailesine kavuşmuştur ama Zeus’un onun için yeni planları vardı. Kocaları ve mentorlarıyla başı dertte olan Alex bir de SGY için hazırlanmak zorundadır. Ve hepsiyle aynı evde kalmaktadır. Vah vah kızcağızımıza. Kızıl İkili Alexis’e yardım etmeyi teklif eder ama Alexis kocalarına karşı bir sempati beslemeye başlamıştır bile. Bir andan ilk avına çıkarken bir andan da yeni güçlerine kavuşmaktadır. Bizim sadık arsız yılan Nyx’miz de kendini saklamaktan vazgeçmiştir. SGY günü gelip çattığında işler Alexis için oldukça zor olacaktır. SPOILER?!??! Nyx seni tatlı yılan 7. Seviye bir yaratık olduğunu neden söylemedin. Nyx’in sadakati ve komikliği beni bitiriyor. Fullfy Jr.‘in melez bir yaratık olması onun yine de salak olduğunu değiştirmiyor bğwğlgwğlcğwşf. Hayvan sadece dal yiyor ya. Kharon ve Agustus kendini bu kitapta kesinlikle aştı. Yavaş yavaş ilerleyen ilişkileri çok güzeldi. Medusa karakterinin de büyük ihtimalle Kızıl İkili’yle ilişkisi olacak. Güzel bir kitaptı Herakles unutulmaz. Romanın Meleği devam kitabını sabırsızlıkla bekliyorum
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhabalar
#reverseharem türünü oldukça seven bir okur olarak, yabancı #booktok tarafında ve bizim #bookstagram larda da inanılmaz sevilen (kitabın eksiklerine rağmen genel olarak
nasıl bu kadar sevildiği ve övüldüğü kısmı konusunda cidden akıl tutulması yaşıyorum.Yanlış anlaşılmasın herkesin okuma penceresi farklı tabi ama bariz olan bir şeyler varken bu kadar övülmesi bana açıkçası garip geliyor.) ve benim de uzun zamandır merak ettiğim Herakles'in Kanı yorumuyla geldim.
Kitabın konusu kısaca; Alexis, evlatlık büyüyen ve çocukluğu boyunca birçok travma yaşayan, kekemeliği ve kırılganlığı yüzünden dışlanan genç bir kız. Bir gün, kendisi gibi evlatlık olan kardeşi Charli ile hayatlarını daha iyi şartlara taşımak için girdiği sınavda kanının Spartalı olduğu ortaya çıkıyor ve tüm hayatı bir anda değişiyor.
Güçlü savaşçılarla dolu bir akademiye kabul edilen Alexis, burada hem geçmişinin sırlarıyla hem de kendi gücüyle yüzleşmek zorunda kalırken olaylar gelişmeye başlıyor.
Öncelikle kitapta sevdiğim tek şeyin Alexis ve yılanı Nyx'in
ilişkisi olduğunu söyleyebilirim. Aralarındaki o alaycı diyaloglar gerçekten hissediliyordu ve kitap boyunca bana keyif veren nadir detaylardan biriydi. Dostluklarını okumak güzeldi.
Evren tarafinda ise kitap; Yunan mitolojisi, tanrilar, Sparta halkı, Olimposlular ve yeraltı halkı gibi oldukça ilgi çekici detaylara sahip. Olimposluların güçleri daha yalın ve tanrısal bir tarafta ilerlerken, yeraltı halkının güçleri daha karanlık ve ölümcül bir yapıdaydı. Bunun yanında Titanlarla süregelen savaş da evrene ayrı bir potansiyel katıyordu.
Açıkçası konu ve karakter altyapısı bana oldukça güçlü geldi. Ama ne yazık ki benim için sorunlar da tam burada başladı. Yazardan ilk okuma deneyimimdi ve maalesef kaleminden hiç hoşlanmadım. Alexis'i o kadar
Holokost edebiyatı okumayı, hissettirdiği o ağır ve derin acıya rağmen çok seviyorum. Hele bir de anlatılanlar sadece kurgudan ibaret değilse; arkasında gerçek bir yaşam öyküsü, bir otobiyografi saklıysa... O zaman kitabın bendeki etkisi katbekat daha sarsıcı oluyor.
Aharon Appelfeld’in Hüznün Kıyısına romanını bitirdiğimden beri kitabı elimden bırakıp kapağına bakıyorum uzun uzun. 17 yaşındaki anlatıcımız Edmund, aslında yazarın kendi gençliğinin, kendi anılarının ta kendisi... İşte bu yüzden romandaki her bir kelime, her bir nefes o kadar gerçek ki, okurken insanın kalbi acıyor.
Ukrayna ormanlarının o dondurucu soğuğunda, ölümün nefesini enselerinde hissederek hayatta kalmaya çalışan bir avuç insan... Ama bu karanlığın içinde beni en çok ne etkiledi biliyor musunuz? Yaşanan tüm vahşete, o dipsiz hüzne rağmen içeriden yükselen o cılız ama inatçı umut...
Kitaptaki her bir karakter sanki insanlığın unuttuğu bir duyguyu tek başına sırtlanmış gibiydi. İnancın sembolü olan o unutulmaz komutan Kamil... Konuşamayan küçücük bir çocuk olan ve sığındığı adamı babası belleyen Milio; o bizim umudumuzdu işte. Ve o zorbalığın ortasında onlara yemekler pişiren, kıyafetlerini onaran yaşlı nine... O da şefkatin, şefkatle sarıp sarmalamanın resmiydi adeta. Her biri içimizde ayrı bir duyguyu tutuşturdu.
Şimdi dönüp tekrar kapağa bakıyorum... Gri, puslu, o Ukrayna ormanlarının dondurucu havasını yansıtan bir görsel. Arkada beliren asker figürleri... Ama dikkatli bakınca bir detay var ki insanı ağlatacak kadar güzel: Kenarda hafifçe yeşermeye başlamış o dal... Ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın insanın içindeki o umudun hep yeşerebileceğini hatırlatıyor bize.
Gerçek bir acının içinden süzülüp gelen, ruha dokunacak muazzam bir yolculuk arayanların çok ama çok seveceği bir kitap
Waoow ne okuduk böyle ya. Yazarın yazım dilimine alışırken biraz sıkılabiliyorsunuz ama kitap sonradan açılıyor. Alexis hayatı boyunca koruyucu aileler tarafından ezilmiştir. Tiranların dünyayı yok etmesinden sonra karavan tarzı yapılarda yaşamaya başlamıştır. Bir gün Nyx adında başka kimsenin göremediği bir yılanla arkadaş olur. Koruyucu ailesi iğrenç bir aile olan Alesix’in yalnızlığı giderecek bir kardeş daha gelir Charlie. Charlie, artık Alexis’in yaşama amacıdır onu korumakla canla başla çalışır ta ki bir gün üvey ebeveynlerinin amacını öğrene kadar. Artık sadece üçü birlikte açlık ve sefalet yaşamaktadır. Spartacus sınavına girdiğinde kendisinin bir fani değil Spartalı olduğunu öğrenir. Ve kendini bir ölüm oyunun içinde bulur. Mentorları bile ona inanmazken potadan çıkabilecek midir? SPOILER??! Mentorların öyle yakışıklı olunca dikkatinin dağılması normal canım. Nyx bu kitabın neşe kaynağı ya. Akhillus ve Patro enfes mentorlar . Aynısını Kharon Ve Agustus için diyemeyeceğim kıza bakan öpen her kişiyi öldürmezsiniz gençler bir sakin olun. HADES VE PERSPHONE’nin kızımı waooww yani. Öldüğü sanılan varis Herakles olması… Reverse harem diye geçmesine rağmen smut çok az. Okurken keyif aldım. Serinin devam kitaplarını da okuyacağım.
Lanetin Bile Durduramadığı Sevgi1000Kitap
O kadar güzeldi ki kitabı bitirdikten sonra bile etkisinden çıkamadım. Tanrıların Oyunları gerçekten beni şaşırtan bir kitap oldu. Son zamanlarda popülerleşen yeni çıkışlı birçok eser bende hayal kırıklığı yaratmıştı, bu yüzden kitaba başlarken ister istemez önyargılıydım. Üstelik sayfa sayısının fazla olması ve küçük puntoyla basılması da gözümü korkutmuştu. Ama daha okumaya başlar başlamaz “İyi ki uzunmuş.” dedim. Çünkü gerçekten okumaya doyamadım; hatta keşke daha uzun olsaydı.
Yunan mitolojisini zaten çok seviyorum, fantastik bir evrenin bununla harmanlanması da kitabı benim için daha etkileyici hâle getirdi. Yazar hikâyeyi olması gerektiği gibi, acele etmeden ve duygusunu kaybettirmeden işlemiş. Karakterlerin her birine ayrı ayrı bağlandım ama özellikle ana karakterler arasındaki çekim inanılmaz güçlüydü. Aralarındaki tutku ve enerji sayfalardan taşıyordu.
Lyra, Zeus tarafından daha doğmadan lanetlenmiş ve üç yaşından itibaren Hırsızlar Teşkilatı’na borç karşılığı verilmiş bir ölümlü. Hiçbir yere ait hissedemeyen, laneti yüzünden yalnız büyüyen bir karakter. Ve yolu, Yeraltı Kralı Hades ile kesişiyor. Olimpos tahtını belirleyen ölümcül yarışma Potaya ilk kez katılan Hades, kendi adına yarışması için Lyra’yı seçiyor ve hikâye tam anlamıyla burada başlıyor.
Uzun zamandır okuduğum en iyi kadın karakterlerden biriydi Lyra. Mantıklı düşünen, lafını esirgemeyen, cesur, zeki ama aynı zamanda vicdanlı bir karakterdi. Onu okurken gerçekten keyif aldım; bazı sahnelerde istemsizce gülümsediğimi fark ettim.
Hades ve Lyra arasındaki dinamik ise kitabın en güçlü taraflarından biriydi. Aralarındaki çekim o kadar iyi yazılmıştı ki okurken bunu doğrudan hissediyorsunuz. Hades’in bir tanrı olmasına rağmen Lyra’nın etrafında pervane olması, ona karşı duyduğu hayranlık, korumacı