alara
@thamir
hukuk
8 Mart 2004
29 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
o kentte kimse mutlu olmadı, ama kimse de mutsuz değildi. çünkü kimse inanmaz mutluluğa. o kenttesin. bana kış mevsiminin ve ölümlerin şarkılarını bırakıyorsun.
Reklam
bu yaşam, beni ancak içimde esen rüzgarları, içimde seven sevgileri, içimde ölen ölümü, içimden taşmak isteyen yaşamı, sözcüklere dönüştürebildiğim zaman ve sözcükler, o rüzgara, o ölüme, o sevgiye yaklaşabildiği zaman dolduruyor.
her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi. sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama dileği kadar büyük. belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar. ya da sevgiyi sevgi, beraberliği beraberlik, ayrılığı ayrılık, yaşamı yaşam, ölümü ölüm olarak yaşıyorlar. oysa yaşam ölümle, ölüm yaşamla tanımlı. ama sen. senin için her beraberlik ayrılış, her ayrılış beraberlik, sevgi sevgisizlik, duyum duyumsuzluğun başladığı an. birisinin teniyle yan yana olmak, kendi varoluşumu unutmak mı? ya da daha derin algılamak mı? kendi varoluşum. her varoluş kendisiyle birlikte ölümü getirmiyor mu?
ve bana geceler yetmiyor. günler yetmiyor. insan olmak yetmiyor. sözcükler, diller yetmiyor.
"insanların ruhunu parçalıyorlar... pis, çamurlu elleriyle insanın ruhuna dokunmaları çok daha büyük acı verir."
Reklam