Emil Əkbərli
@the_A
Information technology
Baku
10 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Körlük,ama bu defa beyaz
Herkes birden bire kör olsa nasıl olurdu ? Zaman zaman hepimizin aklına bu tarz sorular gelmişdir. Kitap bu sorunun adeta cevabı gibi. Kitabı genel olarak beğenmedim. Bunun nedenlerini yazmadan önce beğendiğim kısımları yazmak istiyorum.
Herşeyden önce kitabın konusu ve vad ettikleri çok güzel. Daha sonra kitabın post-apokaliptik dünyayı anlatmasına rağmen diğer birçok benzerinden farklı olarak bu kitabda ilk hastayı ve ondan sonra olacaklara şahit ola biliyoruz. Kitapdaki karakterlerin isimlerini ve olayların geçtiği yeri bilmememiz bence bu tarz bir kitap için çok güzel bir seçim olmuş. Kitabın felsefesini çok beğendim. İnsanı bu konu üzerinde düşünmeye zorluyor adeta. Kitabı okumak isteyenler için şöyle birşey söyleyeyim. Kitab "Bird box" tarzında değil. Yani böyle post-apokaliptik dünyada herşey nasıl değişti tarzında değil pek. Bunlar da var ama kitabın önceliği böyle bir durumun felsefesi.
Gelelim şimdi beğenmediğim kısımlara. Öncelikle dialogların tarzını beğenen okur yoldaşlarım olmuş. Fakat ben bir türlü beğenemedim. Tüm dialogların aynı cümle içinde geçmesi ilginç bir tarz olsa da alıştıktan sonra bile bazı dialogları bir kaç kez yeniden okumam gerekti hangi cümleyi kimin söylediğini anlamak için. Tamam farklı bir seçim ola bilir ama bence olmamış :). Diğer birşeyse kitapdakı bazı ( çok az ) kısımların biraz anlamsız gelmesi. Örnek verecek olursam spoiler olmaması için şöyle söyleyeyim,kitapda bir kısımda eğer yanlış hesaplamadıysam 200-den belki de fazla kişi artı dünyadaki tek gören göz, 20 köre karşı birşey yapamıyor, korkuyorlar. Spoiler olmasın diğe pek anlatmıyorum ama yazar bunu mantıklı kılmak için bazı şeyler söylese de kitapda yine de anlamsız olarak kalıyor. Bunun gibi başka kısımlar da var. Belki de insan doğası gerçekten bu kadar aptal ola
Bir insan neden böyle birşey yapar ki ?
Bir insan çok sevdiği birini neden böyle acımasız şekilde öldürsün ki ? Bundan önce çok kez dedektif tarzında farklı kitablar okusam da gerçekten kitab söylendiği kadar var.Sonunu tahmin etmek neredeyse imkansıza yakın.Aslında bunun belli başlı sebepleri var onlara da biraz sonra değineceğim.Ondan önceyse söylemem gereken sonunun bu kadar tahmin edilmez olması ilk başta yazdığım sorunun kitabın sonuna kadar aklınızda kalmasını sağlıyor ve bence bu çok güzel.Bu soru bence "bu kadın neden konuşmuyor ?" Sorusundan daha önemli.Şayet yazar kitabı öyle yazmış ki,sonuna kadar bir çok şey düşündürüyor insana. "Cinayeti gerçekten Alisiya mı işledi ?" "Bu kadın deli ola bilir mi ?" "Kimler iyi kimler kötü ? " Ve benzeri gibi sorular hep aklını kurcalıyor insanın. Spoiler olmaması adına yazmıyorum ama şöyle söyleyeyim. Kitabdaki bazı olaylar bize neden anlatılıyor diye soruyordum hep ve öyle bir anda kuşkulandım ki bundan artık çok geçti,sadece 1 sayfa sonra her şey apaçık ortadaydı :) Bunun nedeni ilk başta da söylediğim gibi yazarın böyle yönlendirmesi. Şöyleki yazar herkesten şübhelenmemizi istiyor. Bir karakter olur olmadık yere garip birşey yapıyor ve ya söylüyor. Bu da insanda doğal olarak bir şübhe uyandırıyor. Bu gibi şeylerin bir çoğu hala aklımda bir soru olarak kalmış durumda. Yani o karakter neden burda böyle yaptı,neden şurda şöyle dedi gibisinden bir çok cevabı olmayan soru bırakıyor bize. Ve bu da bana doğal olarak bunların gerçekten bir cevabının olmadığını yazarın sadece bizi yanlış yöne çekmek için yaptığını düşündürüyor. Bunlar gerçekten bir yere bağlansa o zaman daha iyi olurdu.
Tüm teknik taraflar bir yana en önemlisi kitabın konusu. Konu ve hikaye hakkında son düşüncemi yazmadan önce şunu söylemeliyim ki hikaye çok akıcı ve insanı içine çeke biliyor.