Haliç'in ve Galata'nın sulara yansıyan renkleri o gün kendisini büyüleyivermişti nedense. Tabiatta onu cezbeden şey nedense hep manzaradan ziyade hareket olurdu.
Süheyla hıncını unuttu. Aşkıyla kaldı. Sevilmeyenler meğer romanlarda ağlarlarmış; Süheyla ağlayamıyor, sade düşünüyordu: Eğer gözyaşının çıkacak yer bulamayıp da çehrenin içinde birikmesine "düşünmek" denirse.