Hələ bu yaxınlarda xoşbəxtlikdəm çox uzaq idim. Üzdə qeyri-şüuri hesablamalar aparırdım. Əslində isə durğun suda gecə-gündüz mənə dinclik verməyən formalaşmamış suallar, lal-təəccüb forması alan pis fikirlər çürüyürdü.
Mən azadam: artıq həyatımda heç bir məna yoxdur - sadecə yaşamağı sınadım, alınmadı, başqa heçnə gəlmədi ağlıma. Hələ gəncəm, kifayət qədər güclüyəm, yenidən başlaya bilərəm. Amma nəyi başlamalıyam?