Kapitalistlerin "Yeter. Yeterince büyüdük, artık yavaşlayabiliriz." diyeceği bir an asla gelmeyecektir.
(...)
Bu hikayenin kıssadan hissesi yaygın kapitalist oyunlar aracılığıyla her çocuğun ve gencin kafasına kazanır.
Satranç gibi modernite öncesi oyunlar durağan bir ekonomi olduğunu varsayar; oyuna on altı parçayla başlar ve asla daha fazlasıyla bitiremezsiniz. Nadiren bir piyon vezire dönüşebilse de daha fazla piyon üretemez ya da atlarınızı tanklara dönüştüremezsiniz. Satranç oyuncuları bu yüzden hiçbir zaman yatırım yapmayı düşünmek zorunda değiller.
Modern masa ve bilgisayar oyunlarıysa aksine yatırıma ve büyümeye odaklanır. Özellikle Minecraft, The Settlers of Catan ya da Sid Meier'in Civilization'ı gibi strateji oyunları iyi birer gösterge olabilir. Bu oyunlar ortaçağ, Taş Devri ya da hayali bir dünyada geçse de ilkeleri temelde aynıdır, hepsi kapitalisttir.