bazen insan şuna niyet eder, ama şu değil de bu olur... gene de mutluyum der insan.
hayatın vereceği huzur ve güzellik ancak hayatından uzakta başka âlemleri düşlerken ortaya çıkıyordu.
insan şehirde kalabalık içinde yalnız olabilirdi ve şehri şehir yapan şey de zaten kalabalık içinde insanın kafasındaki tuhaflığı saklayabilme imkânıydı.
Kafamda bir tuhaflık vardı,
içimde de ne o zamana
ne de o mekana aitmişim duygusu.
William wordsworth, prelüd
mutlu olduğunu düşünürse onu kaybedebilirdi.