Fulya
@thebooksofar
Şu anda okuduğu kitaplar
"Kolumu iyileştirirken... benimle pazarlık etmene gerek yoktu. Yılın tüm haftalarını talep edebilirdin." Karanlık tarafından yarı yutulmuş halde bana dönerken kaşlarımı çattım. "Tüm haftaları... ve yine de evet derdim." Tam bir soru sayılmazdı ama cevabı bilmem gerekiyordu.
İç gıcıklayan dudaklarında yarım bir gülümseme belirdi. "Biliyorum," dedi ve gözden kayboldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ateşyürek, neden ağlıyorsun?”
Uzaklardan, içinin derinliklerinden Aelin o hatıranın ışığına fısıldadı: Çünkü kayboldum ve yolumu bulamıyorum.
Dorian’ın gözleri Onüçler’i, zaferini haykıran Asterin’i aradı. Manon sessizce “Onları bulamazsın,” dedi. “Ne bu gökte ne de bir başkasında.”
“Çıkarın şunu,” diye yalvarırken tırmaladı, çekiştirdi, zorladı. “Çıkarın şunu!”
Kraliçe dizlerinin üzerine çöküp önlerinde eğilerek maskeyi tırmaladı.
“Senin için Ateşyürek. Hepsi senin için.”
Sonra Aelin ağladı. Yüreğini aydınlatan, hiçbir büyünün olamayacağı kadar parlak bir neşeyle ağladı.
Çünkü dağların arasında, Oakwald'un yüksek ağaçlarının oluşturduğu sayvanın altında, tüm Theralis Ovası boyunca krallarevi çiçekleri açıyordu.