Dilan

Son kez... Evet, son kez gözlerimi açıyorum. Artık gözlerim bu güneşi görmeyecek, bulanık, sisli bir havayla kapatılacaklar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendimden korkuyorum! Ona duyduğum sevgi, kutsal, duru ve kardeşçe bir sevgi değilmiydi?
İnsanın yazgısı, başına gelenlere sonuna dek katlanmaktan, sunulan kasedeki acıları sonuna kadar içmekten başka ne olabilir ki?
İçimden beynimi dağıtmak, göğsümü parçalamak geliyor. İnsanların birbirleri için ne kadar az anlamı var!