Husûsiyle, dînî terbiyenin ve Allah sevgisinin huy ve ahlak üzerindeki paha biçilmez tesirine, tecrübe ve müşâhedelerim arttıkça daha kuvvetle inanıyorum. Allah duyusundan ve sevgisinden uzak bir terbiye yalnız fayda ve menfaat düşüncesine dayanır. Fakat din terbiyesi hasbî ve ulvîdir. Bu terbiye insanı yükseltir, iyiliği ve adâleti, hiçbir menfaat düşüncesine saplanmadan sevdirir.
Türk kadınının azametini çekemeyenlere, yerde sürdürenlere karşı ordumuz aynı ihtirasla ceza etmeyi istemeyecek mi? Kadına hakareti, bayrağına hakaret gibi düşünmüyor mu?