“ Yalnızların bir nevi de kalabalık bir cemaatin hayat ve ahengine karışmış göründükleri , her şeye baktıkları halde başlarının içindeki hayalden başka bir şeyi görmeyen mütehayyillerdir.”
“ Yalnızlıktan doğan ıstıraplar en ziyade aşınmaya lâyık olanlardır. Çünkü hiç bir merhametin tesellisi onlara erişemez. İnsanlar, ıstırabın yalnız bir nevini anlıyorlar: Kendi çektikleri ıstırap. “