hayatta ünlemle biten cümlelerin noktayla biten olumlu cümlelerden önce geldiğini fark etti.
biliyor musun,dedişko,brancusi bir ağaç gibi büyümek ve uçmanın ne olduğunu göstermek istediyse,galiba bunun nedeni her zaman yukarı bakmak istemesidir.yukarı bak,dedişko,yukarı bak!
baksana dedişko,birazdan sonbaharın gelişiyle yaprakların sarısı turuncuya çalacak ve ben o sarıya uzun uzun bakarsam belki de zihnime akacak.belki de renklerin cenneti benim zihnimdir!diye haykırdı.
resimleri var edenler onlara bakanlardır.
kendinizi prenslerin en güçlüsü ya da şairlerin en başarılısı olarak görseniz bile,mutluluk ve yetenek zamanın akışına tabidir,çünkü her şey akıp gider.