melun
@thenonpersoon
Yaşadığımız o ilk beş seneyi hiç unutmayacağım. Ve Satoru'nun hatırına hayatım boyunca normalde erkek bir kediye hiç de uygun olmayan Nana ismini taşıyacağım.
Satoru'nun büyüdüğü kasabayı da hatırlayacaktım.
Tarlalarda dalgalanan yemyeşil fideleri de.
Korkutucu bir gümbürdemesi olan denizi.
Üzerimize üzerimize gelen Fuji Dağı'nı.
Tüplü televizyonun üzerinde uyuklamanın ne kadar rahat olduğunu.
Pek güzel kedi hanım Momo'yu.
Tanıdığım en sinir küpü ama aynı anda en içten köpek olan Toramaro'yu.
Arabaları yutup karnına dizen o devasa feribotu.
Satoru'ya kuyruklarını sallayan evcil hayvan kamarasındaki köpekleri.
Bana en son Guddo rakku diyen cesur çinçillayı.
Sonsuzluğa uzanıyormuş gibi görünen Hokkaido topraklarını.
Yolun iki yanından taşan capcanlı mor ve sarı çiçekleri.
Okyanusa benzeyen hanım püskülü tarlalarını.
Otlayan atları.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aksine, kötülük yanıltıcıdır bunu da en iyi güzel şeyler sağlar. Çok güzel bir çiçeğe bakıp zararsız olduğunu düşünürsün ama zehirli olabilir.
