Casanova’nın felsefesi şu ilkeyle başlar ve biter: Bu dünyaya dönük yaşamak,tasasızca ve plan yapmadan, mümkün gibi görünse de çok belirsiz olan öteki dünya için ya da gelecek kuşakların saygı duymaları için yaşayıp kendini yaralayarak değil.
Ruhuyla tutkularının en mutlu hizmetkârı, mantığıyla ise tutkularının efsanesidir.
Yüreğini tanımak, aklıyla tutkularının sırlarına, onları açıklayarak kavuşmak: İşte bu Stendhal’in formülüdür.
Bir defasında Maksim Gorki, Lev Tolstoy için insan gibi insan demişti: Tam yerinde bir söz. Çünkü Tolstoy da hepimiz gibi aynı gevşek çamurdan yapılmış ve aynı dünyevi yetersizliklerle doluydu, ancak bunların daha derinden bilincindeydi ve bu nedenle daha fazla acı çekmekteydi.