thereader
@therea
7/10
2021 31. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Pumpkinheads
İngilizce çizgi roman okumayı sevmeme rağmen çok okuyan biri değilim.
Bu çizgi roman da kitaplığımda uzunca bir süredir bekliyordu ve en nihayetinde okumaya niyetlenip bitirebildim. Sabah, okulda başlayıp öğle arasında bitirdim.
Dili basitti. Çizgi romanının tasarımı ve çizimleri gerçekten çok hoşuma gitti.
Öyküye gelecek olursak; öyle çok bilinmedik, sizi şaşırtacak ve heyecanlandıracak bir olayı yok romanın. İki arkadaşın kasabalarında geçirdiği son cadılar bayramı festivalini romantik bir maceraya dönüştürmesini anlatıyordu. Romantikten kastım da şu: Oğlumuzun hoşlandığı bir kız var ve onunla konuşmaktan utandığı için arkadaşı ona bu konuda yardımcı olmaya çalışıyor. Yani pek bir olayı yok söylediğim gibi.
Öncelikle çizgi roman gerçekten eğlenceydi. Baş karakter kızımızın şapşallıklarını da çok tatlı buldum. Sonu belliydi ve hani bir öyküye ancak bu kadar klişe bir mesaj yerleştirilebilirdi. Fakat yine de beni bir hayli eğlendirdiğini söylemeliyim.
Bayıldım mı?
Hayır.
Sevdim mi?
Evet.
Tavsiye eder miyim?
Belki.
Zaman geçirmek için okunabilecek tatlı bir çizgi roman.
Vahşi Kızlar
Dilinden başlayacak olursak; zor bir dili olduğunu söyleyemem, özellikle jargon kelimelerden epey bir ırak olması akıcılığı sağlamış. Betimlemeler basit ve basit olması akılda canlandırmayı ciddi anlamda kolaylaştırmış. En azından benim için durum böyleydi.
Kitabımızın konusu kısaca: Raxter kız lisesinin Tox adındaki bir virüs nedeniyle karantinaya alınması ve bu karantina sürecinde öğrencilerin baş ettiği zorluklar.
Kitabın ilk 100-150 sayfasında falan karakterlerin karantina altındaki rutin yaşamını okuyoruz ve sonra ansızın Hetty'nin arkadaşı Byatt'ın kaybolmasıyla maceramız başlıyor.
Bana kalırsa öykü tek bir karakterin gözünden anlatılmalıymış zira birdenbire Byatt'ın gözünden okumaya başlamak pek oturmamış gidişata. (Ayrıca Byatt'ın bölümlerinde saçma sapan boşluklar falan vardı kelimelerin, cümlelerin arasında. Sanırım bilerek yapılmış bir şeydi fakat yine de aşırı rahatsız ediciydi.)
Kitabın sonlarına doğru birçok mevzunun sebebini öğreniyoruz ama, nedense, bir türlü bana tam anlamıyla mantıklı gelmedi önümüze sunulan nedenler. (Özellikle kitabın sonunda gerçekleşen çift kalp mevzusuna asla mana veremedim.)
Kitabın hoşuma giden bir yanı yazarın karakterlerine asla acımıyor oluşuydu. Yazarların karakterlerini gözünü kırpmadan öldürebilmesi gerçekten çok hoşuma gidiyor.
Karakterler... Ah, o karakterler...
Hetty
Başlarda çelimsiz, çekingen bir kız görünürken sonralara doğru epeyce güç kazanan bir karakter kendisi, amma velakin bu ne ara oldu benim de pek bir fikrim olduğu söylenemez. Reese'in babasına yaptığı şey affedilemez olmasının yanı sıra haksız bir nedenden de gerçekleştirilmiş bir şey değildi ve bu yüzden ona bu konuda kızmadım lakin Reese'den özür dileyip onu teselli etmek yerine üste çıkmaya çalışması beni biraz öfkelendirdi. Yani neticede kızın