Babama;
Yokluk yer kaplamayandır.Senin yokluğunsa kalbimde yerini bulmuş,oracığa oturmuş hiç kalkmayan bir yokluk.Bir nesne gibi,elimi uzatsam dokunacakmışım gibi.Ağırlığı var,hüviyeti var. Sana benzetiyorum,sana benzetirken aslında kendime ne kadar benzediğini,benzediğimizi de fark ediyorum.Özlemin ağırlığının yükünü hissettiğim bu günde bu satırlar bu hissi daima hatırlatsın.Yattığın yer incitmesin,bu dünyada senden razı olan bir ailen var.