atiye

Sonra bir gün, mendilini kaybetmişçesine içindeki mutlu olma becerisini de kaybetti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
nasıl ki boşluk ona hayat vermişti, şimdi aynı boşluk hayatını zehirlemişti.
çiçeklere baka baka bu dünyada cehennemin çatısında yürüyoruz.
mutluluğun saflığıyla, arzunun zalimliği arasındaki dengenin hayatın ta kendisi olduğunu anladım.
Kim bilir belki de hayat, bir ağacın arkasında seyredilen bir tablodur. Kendini olduğu gibi bize sunar ama biz, birbirini takip eden açılardan görebiliriz ancak. Mutsuzluk o açıları görmemize engel olur. Hayatının bütününün altında eziliriz.