çok yalnızım, mutsuzum
göründüğü gibi değilim aslında karanlıkta kaybolmuşum
bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır.
aradıkça batıyorum karanlık kuyulara
kimse duymuyor çığlıklarımı
duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor
bense insanların bu ilgisizliği karşısında ilgiye susamışım ümidimi yitirmişim
biliyorum bir gün dayanamayacak küçük kalbim
arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim her şeye veda edeceğim....
nilgün marmara