"...Köprünün üzerinde duruyordum,
Karanlıklar geceye bürünmüş.
Uzaklardan bir ezgi duyuluyor
Ve altın damlalar yağıyordu
Titreyen aynası üzerinde suyun.
Gondollar, ışıklar, musiki, hepsi
Esrimiş, yüzüp gittiler alacakaranlığa...
Benim ruhum, görünmez
Parmakların dokunduğu o çalgı,
Bir barkarol mırıldandı gizlice,
Binbir renkli mutluluk içinde titreyerek.
Duyan oldu mu onu?.."
"...İnsan tesadüflerden, dış uyarılardan elden geldiğince kaçınmalıdır; düşünce gebeliğinde içgüdünün yapacağı ilk akıllıca iş, çevresine bir çeşit duvar örmektir..."