ölümün karşısında, o insanlarla yaşayabileceğin senaryolar, ona yitirdiği şeyin çok ama çok büyük olduğunu hissettiriyordu: intihar ederek, geçmişini karartmış, geleceğini ortadan kaldırmıştın. sonraki günlerde de arkandan ağladı; tek başınayken, seni düşündükçe hala ağlıyor. yıllar sonra, onun gibi, seni düşününce gözlerinden yaşlar boşanan birçok kişi var.
yakınlarından bazılarının senin ölmeyi seçtiğini önceden sezemedikleri için kendilerini suçlu hissedeceklerini, sana yardım edip yaşamak istemeni sağlayamadıkları için yasa bürüneceklerini biliyordun.
insanlar ayağa kalktı, erkek kardeşini alıp bir dizi sandalyenin üstüne yatırdılar. gözyaşları sinir krizine dönüşmüştü. birkaç dakika sonra, o hıçkıra hıçkıra ağlamayı sürdürürken, kız kardeşin de kendini kaybetti. onu da yatırdılar. senin cenazenin üzüntüsünde yolunu şaşırmış iki hayvan.
yaşamı böyle bırakıp gitmen, onun öyküsünü olumsuz biçimde yeniden yazdı. seni tanımış olanlar tüm hareketlerini son hareketinin ışığında okuyorlar şimdi.