evet, azap içindeydim; gerçeği ortaya çıkarıp ona inanmaktan korkuyor, elimden geldiği kadar acı dakikayı uzaklaştırmak istiyordum. oysa bunun için gelmiştim.
ölümünün acısına arkanda bıraktıkların tek başlarına katlanacaklar. intiharın bu bencil yanından hoşlanmıyordun.
ama tartınca, ölümün dinginliği yaşamının acı dolu çalkantılarına üstün geldi.
ölümün karşısında, o insanlarla yaşayabileceğin senaryolar, ona yitirdiği şeyin çok ama çok büyük olduğunu hissettiriyordu: intihar ederek, geçmişini karartmış, geleceğini ortadan kaldırmıştın. sonraki günlerde de arkandan ağladı; tek başınayken, seni düşündükçe hala ağlıyor. yıllar sonra, onun gibi, seni düşününce gözlerinden yaşlar boşanan birçok kişi var.