Eski aşkımı görmek sandığımdan daha fazla canımı yakmıştı. Üzüldüğüm tek şey Victoria'yı görmek ve geçmişte bırakmak zorunda olduğumu fark ettiğim duygularım değildi. Victoria'yı görmek neler kaçırdığımı görmeme neden olduğu için bu kadar yıkılmış hissediyordum. Sevdiğim, rahatça arkamı dönebilecek kadar güveneceğim, her koşulda beni destekleyeceğini bildiğim bir karım olabilirdi. Oysa şimdi hiç tanımadığım, hiçbir özel an paylaşmadığım bir kadınla evlendiriliyordum. Mızmız çocuklar gibi oturup ağlayamamam çok üzücüydü çünkü şu an tam da buna ihtiyacım vardı.
...Kraliçe kimliğini annelik rolünden üstün tutması kendimi değersiz hissettiriyordu. Bu yüzden muhafızlar bana sürtük dediğinde hiçbir şey hissetmemiştim. Annem bile beni öyle görüyordu, onun için buraya yollamıştı. Bir başkası öyle olduğumu söylese ne olacaktı ki?
...ama şunu söylemeliyim ki bu hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri yalan, diğeri aptal yerine konmaktır. Şu an ikisini de yapıyorsun. Ama sen yalan söylediğini anladığımın farkındasın, değil mi? Gözlerindeki zeka alevinin gizleyemiyorsun."