Binnur Nigiz'in okuduğum ilk kitabıydı. :") Vaveyla'yı okumaya elimde sürünen bir kitabı bırakıp öyle başladım. Bu yüzden bana ilaç gibi geldi. Yazım tarzı o kadar güzeldi ki hiçbir olay olmasa bile ben oturur sıkılmadan saatlerce bilinç akışı okuyabilirim. Hiç sıkılmadım, kitapta klişeler yok diyemem tabii ki var ama vaveyla'yı klişeleriyle de çok sevdim ben. Karakterleri çok içselleştirdim. Karakterlerin içime dokunabiliyor olması beni kitaba bağlayan çok büyük bir etken. Yeri geldi güldürdü ama yeri geldi ağlattı. Ben bazı cümlelerden sonra kitabı okumaya biraz ara verme ihtiyacı hissettim. Hazmedip öyle devam ettim.^^ Kardelen'in yeri de çok ayrı bende, umarım devam kitaplarında geçmişten onu okuyabiliriz. Hiç doyamayacağım bir karakter olarak başladım zaten kitaba :") Lavin'e de bayılıyorum. Harika bir karakteri var bence, kendini ezdirmemesine, susmamasına hayranım doğrusu. Ve Kartal... :") Ben sizi çok sevdim. Okurken birçok yerde içim gitti. Koskocaman sarılmak istedim, kıyamadım. Ben Kartal ve Lavin'in ilişkisinin aşktan da öte olduğunu düşünüyorum. Aralarındaki bu bağı sadece aşk ile sınırlı tutamam. Onlar birlikte çok ağır bir acıyı paylaşıyorlar. Bunu ikisi de hayatları boyunca ne olursa olsun unutamaz:') Kartal, Lavin ve Kardelen, sizi okurken içim gitti. Keşke sadece birer anı olarak değilde şimdiki zamanda yaşananları okuyabilseydik, öyle isterdim ki. Sabırsızlıkla 2.kitabı bekliyorum. Vaveyla'nın içimde kocaman yeri var. İkinci kitaba sarılmayı bekliyorum. ^^