tuğçe
@titann
202 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Alelade karşıma çıkıp da beni bu kadar pozitif etkileyen başka bir kitap olmamıştı sanırım. Hayata bakış açımı değiştirmek istiyorum diyorsanız hiç beklemeyin. Bambaşka ışıklı ve aydınlık yolların hep var olduğunu bilip ancak görmekte zorlandığınızı hissediyorsanız bu kitap size ilaç gibi gelecek. Haydi mutlaka okuyun
Reklam
Yazarın okuduğum ilk kitabı bu oldu. İlk etapta kitabın çok akıcı olduğunu belirtmek isterim. Her satırını heyecanla okuduğum, acaba şimdi ne olacak diyerek adeta soluksuz kaldığım bir eseri hangi cümlelerle övsem az gibi duruyor. Öncelikle anlatım o kadar sade ve anlaşılır ki bir an sanki güncel bir yapıtmış hissine kapılıyorsunuz. Kişi ve mekan tasvirleri yerli yerinde. Hem açıklayıcı, bir miktar gizemli ve hem de nokta atışı yapılmış gibi merak uyandırıcı. Olaylar, düşünce trafiğinizi alt üst edercesine ilginç gelişiyor. Kahramanlardan şüphe etmediğiniz tek kişi bile kalmıyor desem yeridir. Şunu söylemeliyim ki olaylar her zaman göründüğü gibi bir izlenim vermiyormuş. Etraflıca düşünmek ve çözümlemek, farklı bir bakış açısı edinmek benim bu kitaptan çıkardığım ana düşünce oldu. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Annesinin ölümü ile başlayan hikayede baş kahraman Meursault'un hayata bakış açısındaki derin boşluklar dikkate değerdir. Öyle ki Meursault annesinin ölümünden pek etkilenmemiş hatta bir yabancı edasıyla cenazeye katılmıştır. Daha ilginci ise annesine son bir defa veda etmek için tabutu açıp anneciğinin yüzünü bile görmek istememiştir.. Bu boşluk ve anlamsızlık devam eden süreçte de gözlerden kaçmamaktadır. Pek çok kadınla beraber olan Meursault bunlardan hiçbirine karşı en ufak bir duygu besleyememiştir. İşin garip kısmıysa bunun farkında bile değildir. Öyle ya beraber olduğu kadın ona kendisini sevip sevmediğini sorduğunda "Sevmiyorum herhalde" demiş ancak sırf kadın istediği için "evlenebiliriz" demiştir. Evlilik... Yalnızca beraber olduğu kadın bunu istediği için evlenmek istemek... İlginç değil mi? İnsan ister istemez ruhsuz, kendini ve kendi isteklerini arka planda tutan, elini eteğini dünyadan çekmiş ve sadece yaşamış olmak için günlerini anlamsız bir şekilde sürdüren biri olarak düşünüyor Meursault 'u değil mi? Evet, tam olarak öyle... Hatırlarsanız eğer birbirine silah doğrultan iki hasımla beraberken silahın patlayıp patlamamasının bile bir önemi olmadığını söylemişti... Yaşamak anlamsızdı Meursault' a, yaşamaya değer gördüğü hiçbir şey yoktu şu koskoca dünyada çünkü o kendi minik dünyasını yaratmıştı, zırhlı bir kalkan gibi onu ve diğer dünyayla bağını koparan o gardını asla indirmiyordu. Derken tabancayı doğrulttu ve 1 defa ateş etti adamcağıza, adam yerde can çekişip öldükten sonra 4 el daha... Neydi sebebi cansız bedene edilen bu son 4 el ateşin? Muamma... Belki de zihninin derinliklerinde kendine yöneltmişti tabancayı, kendine sıkmıştı bu son kurşunları. Öyle değil midir ki zaten sorgu esnasında bile ruhunu teslim etmişçesine olan rahatlığı,
