Milletlerin düşünsel ve manevi hayatlarını düzeltilmesi, iyileştirilmesi ve yükseltilmesi için kimse uğraş vermemiştir. Ot yetiştirmesini, hayvan beslemesini, tuğla, kağıt ve kumaş üretme tekniklerini geliştirmişler; ama milyonlarca üretken halk kütlesinin ruhunu, maneviyatını, sağlığını, beslenmesini, barınmasını geliştirmeyi, geliştirmeyi, düşünmemişlerdir. Halkın hayatı hiçe sayılmış, halk yüzüstü bırakılmıştır. Bütün bunları düşünmek hiç kimsenin görevi değilmiş gibi, sanki şöyle gizli bir karar alınmıştır:
"İstedikleri gibi yaşasınlar. İyi bir şey olursa, mesut olsunlar. Başlarına bir şey gelirse sabretsinler ve katlansınlar. Ne acıdır ki, her çağda ve her bölgede halk kitleleri sabır ve tahammül göstermeye mecbur bırakılmıştır. Zorluklara ve yokluklara katlanmak, halkın zorunlu bir görevi gibi kabul edilmiştir."
Her zaman her yerde, sanki ağız birliği etmişçesine aynı şeyler söylenmiştir:
"Millet sarhoştur, tembeldir, çalışmak istemez, halk kabadır, açgözlüdür, zalimdir."
Ama hemen ardından da eklerler: "Milletimiz ne kadar büyük olduğunu sabır ve tahammülle göstermiştir. Aç kalır, soğuktan donar, yokluklar içinde yaşar; ama asla şikayet etmez, bunlara katlanmasını bilir. Bunlar, milletin sabırlı ve tahammülü oluşundan coşkuyla söz ederek, milleti bu mecburiyetini sanki dinin bir emriymiş gibi kabul ederler. Zaten İsa'nın dinini de sabır ve tahammül dinine dönüştürmemişler midir?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünya tarihini okudum. Birçok alimlerle görüştüm. Uzun uzun diye düşündüm ve hala da düşünüyorum. Zannediyorum ki, dünyamızdaki milletlerin çoğunluğu hala barbarlıktan, ilkellikten, vahşilikten kurtulamamıştır. Yalnız bugünkü vahşilik bambaşka şekilde oluyor. Başkalarının topraklarını işgal eden kumandanlardan niçin bu kadar büyük övgüyle ve saygıyla söz edildiğini anlamıyorum. Büyük İskender, Hannibal, Scipio, Caesar, Şarlman, Napoleon ve daha bunlar gibi binlerce kumandan yabancıların arazisini gasp edip yağmalamaktan başka ne yaptılar ki.
... , dünyanın güzelliği solmadan az önce iki ayrı çehreye sahiptir; biri neşedir, öteki ise insanın yüreğini delen acı.
8/10
3 saatte okudu
·Okunma: 03 Nisan 2026 16:14
·2026 12. kitabı
Bütün memleketi sulamak için bir iki üç dere yeterli değildir; en ücra kulüpler bile göl, pınar veya dere gibi bir su kaynağına muhtaçtır. Milletin manevi susuzluğu buna benzer. Her yerde milletin kana kana içebileceği canlı pınarlar bulunmalıdır.