Yine öldürmekteyim hevesimi.
Ne camdan bakasım, ne de balkona çıkasım var.
Nerde, yolunda türküler tutturduğum barlar.
Ne türküler kaldı, ne yollar.
Veyahut, sabaha kadar eğlendiğim dostlar.
Ne de, yolunu gözlediğim yâr...
İçime bir boşluk hakim, kadı!
Ne içtiğimin, ne de yediğimin yok bir tadı.
Söylesene kadı efendi,
Kime keseceğiz bunun cezasını?
Tanrım!
Madem kendim seçtim bu hayatı:
Seçerken sormadın mı,
Ne yapacaksın bunca yarayı?
O abdal da şöyle demiştir:
Sen eyle benden yana rızanı,
Yoksa yakışmam cennet olsa da sarayın...
.
.
.
TK