Tuğçe Kocataş

Tuğçe Kocataş
@tkocatas
buz kuşları toz halinde iç ufuklarımıza dağıldılar yapraklarının kızıllığı söndü kapkaranlık ağaçlar görünmez bir devin sendeledigi hissediliyor her an kan kaybediyor kan ağır yaralı sonbahar
Şiir
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
trenler katar katar şu dağdağalı dünya garında gördüğüm türlü çeşidi var kimisi gümüştendir camları kesme billur kimisi ahşap durduğu yerde tutuşur kimisi sanki solucan uzar uzadıkça kimisi düğüm üstüne sanki düğüm kim olsan fakat hangisine binsen nasıl binersen bin değişmez varılacak son istasyon ki ölümdür ölüm
Şiir
pikapta eminağa acemaşirân saz semaisi sokakta çocuklar saklambaç hırsız polis hayat akıp gidiyor olsam da olmasam da saati durmamalı ufak sorumlulukların resmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisi bak mektuplar birikmiş yine masamda fakülteler açılacak bak bugün yarın zeynep beni bekle mutlaka geleceğim başladığımız filmi birlikte bitireceğiz kim ne derse desin içimde delice bir his
Şiir
geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman benim şiir kitaplarından sızan aydınlık elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman pancurların çarpıldığı lodos geceleri rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık her akşam koridordaki ayak sesleri yanlış çaldığını zannetiğin telefon zeynep beni bekle mutlaka geleceğim hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son
Şiir
kalın mavi camdan bir duvara çarptım hay Allah / gözleriniz değil miymiş üç gün üç gece oturdum resmini yaptım bir de baktım paletimde mavi boya bitmiş çünkü ne yeşim mavisi ne kum mavisiymiş gizemli yanı dolu / hayli karışık bir iş neden sonra lacivert anaforlar saptadım arada pırıltılar leylak rengi meneviş
Şiir