Düşündüklerim, yaptıklarım mıydı beni bu kalabalıkta yalnız kılan. Artık fikirlerim kavuşmuyordu seninle aynı duraklarda. Hani balkon varya eve dahil ama dışarda olan üşüyen kapısı kapatılan o işte. Artık balkon oldum ben de bu dünyada ...
📜 🖋️
Avareyim, asûdeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlıkları
Yitik düşlerimi kovalıyorum
Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum
Kirpiğine dokunan kanlı ahım da yandı
Bir damla su ver bana ey çöl bari sen küsme
Kalmadı hiç bir şeyim bak günahım da yandı
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme
Ülkem yıkıldı hey hak ordugahım da yandı
" Bu böyledir. Bilinç dışı dediğimiz çöplük tamamen ertelenmiş , bastırılmış hislerle doludur. Hepsi , orda öylece nefes alır ve bekler. En alakasız zamanı , rüyaları ve mutlu anları mesela. Söylemeli bekletmeden her şeyi , şuan. "