Doğrusu öyle; ama yalnızlık da berbat bir şey. Yalnızım işte," diye kendi kendime homurdanıyordum. Bir yandan da bir an önce uyuyayım da kurtulayım şu işkenceden diye uyumak için can atıyordum.
Sayfa 76 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu
Hafifleyen tipinin arasında kızakta sallana sallana geliyordum ve karanlık ormanlar kınarcasına bana bakıyor gibi, umutsuz, çaresiz görünüyordu. Zalim bir kader tarafından yenilmiş, harap düsürülmüş ve ezilmiş hissediyordum kendimi. Beni bu sapa yere bırakmış, tek bir destek, tek bir yol gösterenim olmadan bir başıma mücadele etmek zorunda hırakmıştı hayat.
Sayfa 75 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu