Başımıza gelenleri bir engel ve düşman olarak mı, yoksa bir öğretmen ve dost olarak mı deneyimleyeceğimiz tümüyle ''gerçeklik algımıza'', kendimizle ilişkimize bağlıdır.
Fakat acı ve zevk bir aradadır, ayrılmazlar. Kutlanabilirler. Sıradandırlar. Doğum hem acı verici hem keyiflidir. Sona eren her şey aynı zamanda başka bir şeyin başlangıcıdır. Acı bir ceza değildir, zevk bir ödül değildir.