edebiyatta dehanın işi, gerçeğin görünümleri arasından herkese mümkün geleni bulup çıkarmaktır. Kahramanları düşünceleri dile getirmek yerine, kaçak ilgileri tahrik eden, abartılmış bireylerdir. Bunların insanın hayatında yeri olan büyük şeylere ilgileri yoktur ve bu noktada hiçbir şeyi temsil etmezler.
Kötü bilinen insanlar, kötü davranmadıkları zaman ödüllendirilir de, iyi kalpli birinin kimseye sezdirmeden gösterdiği gayretler seyrek olarak fark edilir
Mutluluğu çeşitlendirme sanatını ise yalnız kadınlar bilir. İşveleri, reddedişleri, korkuları, çekişmeleri, bir gün önce esamisi okunmayan şeylerden bir gün sonra mesele yaratan bilgiççe
İyi evliliklerin hikâyesi, bahtiyar milletlerin tarihi gibidir: İki satırda ifade edilir, edebiyat yapmaya ihtiyaç yoktur. Bunun için, nasıl mutluluk kendi açıklamasını kendinde taşırsa,