Bir damla gözyaşı boğazımı , dilimi , kelimelerimi paramparça edip kalbimin üzerine düşüyor. Ne tuhaf değil mi , bu kalp onca şeyi kaldırdı , onca göçüğün altından bir yolunu bulup sağ çıktı ama o bir damlayı kaldıramıyor. Kimseler inanmaz buna. Kendine inancını kaybetmiş , hakikat için düştüğü yolda pusulasını elinden düşürüp kaybolmuş , pusulayı düşürmedim aslında elimle kırdım , pusulasız kalmış bir adama neden inansınlar ?
Kadın evden gidince geriye yalnızca üşümek kalır. Kadının terkedip gittiği evi aydınlatmaya lambalar yetmez. Kadın evden gidince geriye yalnızca karanlık kalır.
Çaresizlikten ölünce insan , hiçbir kan tahlilinde , hiçbir röntgende bir şey çıkmaz. Çaresi tükendi öldü demek yerine , vadesi geldi öldü denir , sonra da geçip gider.