Şeriati göz ardı ederek maneviyat peşinde koşan kimselerin ruhları da zamanla çürür ve sonunda fâsık olurlar. Dışarıdan maneviyat kisvesi ve tavrı giymiş olan fakat kalbinin içi hastalıklarla dolu kimseler çoktur.
Sevmek, kendini karşılıksız olarak adamak, sevgimizin sevilen kişide de sevgi oluşturacağı ümidini taşımak demektir. Sevgi bir inanç eylemidir, inancı az olanın sevgisi de azdır.
Sevgi, narsizmin hemen hemen olmadığı alçakgönüllünün, nesnelliğin ve düşüncenin gelişmekte olduğu yerde vardır. Kişi tüm yaşamını bu amaca adamalıdır.