Ortak imgelerimiz,ortak hayallerimiz olmadigi icin bu kadar kolay dusman kesiliyoruz. Nefret ve dusmanlik ureten bir tarihyaziminin kurbanlari oldugumuz için.
Otekinin tahrip edilmesi icin sikilan her kursun aslinda kendisini vuruyor, baskasini yok etmek icin harcanan her caba aslinda kendisini ic isigini sonduruyor.
Bizim toplumumuzda geleneksel yapinin cozulmesi, digerkamlik ve ozgeciligin bu yapiyla birlikte deger yitimine ugramasi “haset kulturunu”tirmandiriyor.
İmgenin her şey olduğu bir çağda neye, nasıl, ne kadar inanacağımızı şaşırıyoruz. İmgenin her şey olması gerçeğe duyduğumuz iştahı azaltıyor. Böylesi bir ortamda rekabet, öldürücü bir nitelik kazanıyor.