Geçtiğimiz yıllarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü, kendilerini tekrar tekrar hatırlamalarıdır. Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir.Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir. Hep ama hep hatırlarız .Ne biçim kaybetmektir bu?
Aşk çocuklukta uğradığımız bütün haksızlıkları gidermek için bir fırsat değildir. Demiştim. Bunlarla ilişkili olmakla birlikte bunlardan bağımsızdır. Kadınların aşkında hayatla ilgili bütün açıklarını kapatmanın telaşı var. bu yüzden aşk büyük bir yer kaplıyor hayatlarında ,yalnızca duygularının taşkınlığında değil, şu saydıklarımdan ötürü de...
Yalnızca ölüm karşısında saygıdan çok korku duyan bir korkak, bedeninin zamanla bir otun taşın ya da kurbanın içinde yaşayacak olması ile teselli olabilir.