Dert bu kadar. Cümle bu kadar. Her şeyi anlatıyor zaten. Uzun uzun anlatsan da aynı, kısa söylesen de aynı. Anlamaya niyeti olan bu cümleden her şeyi anlar. Anlamayana da anlatamazsın.
Sana bir şey diyeyim mi? Yalnızlığın da yaşlılığın da bin türlü hali var şu dünyada. En beteri, ikisinin bir arada olması, en beteri yaşlı yalnızlığı. Öbür bütün yalnızlıkların bitme ihtimali var. Bunun yok. Bundan ancak ölürsen kurtulursun.
Oysa şiddetsiz, sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi?