Bu dünyanın prangaları ve solunmaz havası her şeyi elimizden alır,kendimizi öldürme özgürlüğü hariç; bu özgürlük de,bunaltıcı ağırlıkların üstesinden gelen bir kuvvet ve gurur verir bize.
Bütün varlıklar mutsuzdur; ama ne kadarı bunu bilir? Mutsuzluk bilinci, bir can çekişme aritmetiğinde ya da devasızlık sicilinde boy göstermeyecek kadar vahim bir hastalıktır.
Lanetlenme karşısında uysal olan bizler,acı çektiğimiz ölçüde var oluruz-Bir ruh,sadece üzerine aldığı tahammül edilmez şeylerin miktarıyla büyür ve telef olur.
…Yüreğimiz geniş bir alanın boyutlarında olsa dertlerimiz daha da büyük olurdu ; çünkü her acı dünyanın yerine geçer ve her kedere başka bir evren gerekir.