TUĞRUL
@ttugrull
Satırların derinliğinde kaybolup, gökyüzünün sonsuzluğunda kendini bulan bir havacı!
Şu anda okuduğu kitap
Görünenin Ötesindeki Dehşet: Tuhaf Resimler – Uketsu1000Kitap
Bazı kitaplar sadece okunmaz, adeta bir sergi salonunda elinizde bir büyüteçle geziniyormuşsunuz hissi yaratır. Domingo Yayınevi tarafından dilimize kazandırılan Uketsu’nun "Tuhaf Resimler" eseri, tam olarak bu hissin zirvesi.
Kitap, her biri kendi içinde bağımsız görünen ama derinlerde görünmez iplerle birbirine bağlı dört farklı bölümden ve bu bölümlere eşlik eden gizemli resimlerden oluşuyor. Ancak bu resimler bildiğimiz sanat eserlerinden çok farklı; her bir fırça darbesinin ardında dondurucu bir gerçek, her bir perspektif hatasının arkasında ise insani bir trajedi yatıyor.
Bakmak mı, Görmek mi?
Hepimiz bugüne kadar Mona Lisa’nın gülüşünü ya da Çığlık tablosundaki o varoluşsal sancıyı sorgulamışızdır. Ancak Uketsu, çıtayı çok daha kişisel ve tekinsiz bir noktaya taşıyor. Bir blog yazısındaki basit bir çocuk çiziminin veya bir apartman krokisinin, aslında bir imdat çığlığı ya da bir suç itirafı olabileceğini kim bilebilirdi? Yazar, bizi bir resme baktığımızda "geçip gitmekten" alıkoyuyor; "Neden bu kol daha kısa?", "Neden bu renk tercih edilmiş?" diye sordurarak, bakma eylemini bir analiz sürecine dönüştürüyor.
Gizem ve Duygusal Yıkım
Kitabın en sarsıcı noktalarından biri, karısını kaybeden bir adamın bıraktığı o son blog notuyla başlıyor: "Seni affedemem ama yine de seni her zaman seveceğim." Bu cümle, kitabın geneline hakim olan o hüzünlü ve merak uyandırıcı atmosferin özeti gibi. Bir yıl süren o sessizlikte ne oldu? O üç resmin sırrı neydi? Hikaye ilerledikçe, asla tahmin edemeyeceğiniz köşelere savruluyor ve her yapboz parçası yerine oturduğunda zihninizde bir ışık yanıyor.
Görsel Bir Deneyim
Kitabın teknik yapısı, okuma deneyimini inanılmaz kolaylaştırıyor. Olay örgüsünde geçen mekanların krokilerinin çizilmiş olması, resimlerin aynalarının ve
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Günümüz özetiAlıntı
“ insanların en gülünç yönü nedir?”
“ hep ters düşünürler: büyümek için acele ederler, sonra da çocukluklarını yitirdikleri için üzülürler. Para kazanmak için sağlıklarından olurlar, hemen ardından da sağlıklarına kavuşabilmek için paralarından olurlar.
Gelecek konusunu öyle kaygılara kapılırlar ki bugün önemsemezler, bu yüzden de ne bugünü ne de geleceği hakkıyla yaşarlar.
Asla ölmeyecekmiş gibi yaşarlar ve asla yaşamamış gibi ölürler.”
Yaklaşan fırtınayı görüyorum. Her fırtına gibi bu da yıkım getirecek- ama bir yandan da toprağa sulayacak ve gökten yağmurla beraber irfan yağacak. Her fırtına gibi bu da er ya da geç dinecek. Ne kadar şiddetliyse o kadar çabuk geçecek.
Şükürler olsun ki fırtınaları göğüslemeyi öğrenmişim. 
Bizi “yaşayan ölü”lere dönüştüren şeyleri yapmayı bırakmalı, varımızı yoğumuzu ortaya koyarak, her türlü riske atılarak, hep hayalini kurduklarımızı yapmalıyız.
Zira istesek de istemesek de ölüm meleği bizi bekliyor.