Düşündüğünden çok daha uzun bir süre boyunca o tahammül edilmez savaştan bahsedildiğini duyacaksın. Özellikle de savaşı yaşamamış olanlar bahsedecek savaştan; en çok onların ihtiyacı var çünkü, varlıklarına bir anlam bulmak, öfkelenmek, merhamet göstermek, bir misyon edinmek, kendilerini doğru tarafta yer aldıklarına ikna etmek, ölüm sonrası adalet söz konusu değilken adalet adını verecekleri, geçmişe dönük ve soyut bir intikam peşinde koşmak için, hislenmek, başkalarını hislendirmek ve ağlatmak, kitaplar yazmak veya filmler çekmek ve bundan para, itibar kazanmak, ölen zavallılardan duygusal açıdan faydalanmak, ilk ağızdan duymuş olsalar bile kimsenin anlayamayacağı o kederi ve ıstırabı hayal edebilmek, varisleri olarak hak talebinde bulunmak için en çok onların ihtiyacı var savaştan bahsetmeye..
Sona eren, bundan böyle sadece birkaç cümleyle özetlenebilen ve hafızada, en ufak bir sarsıntıda dağılıp en ufak bir esintide uçup giden küllerden başka hiçbir iz bırakmayan bir hayat ne kadar da kısadır aslında..